Download nu de GRATIS Oefenbladen Rekenen
Toegang

Page content

Wat hebben dyscalculie en bewegen met elkaar te maken?

article content

Wat hebben dyscalculie en bewegen met elkaar te maken?

Misschien heb je om je heen wel eens horen zeggen: “Ik had vroeger dyslexie”. Minder vaak hoor je het woord dyscalculie. Dyscalculie betekent: niet goed kunnen rekenen. Dyscalculie is een leerprobleem en leerproblemen kunnen worden ingedeeld in structurele problemen en in functionele problemen.

Meer weten over dyscalculie? Lees deze benadering vanuit de osteopathie van Bastiaan Keuning.

Wat we weten over dyscalculie

  • Dyscalculie is een structureel probleem.
    Er zijn duidelijke veranderingen in het hersenweefsel zien. Ergens in de hersenen is er een stoornis opgetreden die een beschadiging heeft veroorzaakt in het hersenweefsel. Een zuurstoftekort, een (geboorte)trauma of een opgelopen infectie in de baarmoeder kan hiervan de oorzaak zijn. Niet alleen kan dyscalculie hierdoor ontstaan, denk ook aan dyslexie (niet kunnen lezen).
  • Dyscalculie is een functioneel probleem.
    Het is ontstaan door deprivatie. Er is een tekort aan input ontstaan, de sensorische activiteit is verlaagd. Onder deprivatie verstaan wij:

wanneer het kind niet kan convergeren (nodig bij het lezen) of divergeren (veraf kijken), geen goede oogvolgingen heeft (motoriek) of niet goed kan zien (sensoriek).

dysclaculie en deprivatie

Helaas gaan de dingen niet altijd zoals wij zouden willen. Wij kunnen niet veel veranderen aan het kind dat dyscalculie heeft als gevolg van een structureel probleem. Maar om dat laatste, het functionele, daar gaat het de osteopaat om! Voordat ik verzand in een ontzettend ingewikkeld neurofysiologische uitleg; jij haakt af, ik verlies mijn focus voor jou te schrijven, laat mij je uitleggen waarom beweging zo belangrijk is voor je kind.

Ostheopathie en bewegen

De osteopaat is de specialist in de beweging. In de levende anatomie beweegt alles. Althans, dat zou de bedoeling moeten zijn! Wanneer er iets niet beweegt zoals dat zou moeten dan ontstaat er een disfunctie, een bewegingsprobleem. Dat bewegingsprobleem is te ontdekken in onze anatomie (ontleedkunde). Beweegt het of beweegt het niet (goed)?

bewegen

De anatomie van de anatomie is de embryologie, de vroege ontwikkeling van het organisme. Zojuist schreef ik dat het moeilijk is om de structurele dyscalculie op te lossen. Waarom? Juist vanwege het feit dat de schade bij het kind ontstaat in de baarmoeder of tijdens de bevalling. De ontwikkeling is in dezen prima verlopen, maar de weg naar de buitenwereld was lastig en heeft zijn sporen achtergelaten.

Soms zijn de indrukken minder krachtig dan een navelomstrengeling lijdend tot een serieus zuurstofgebrek met alle gevolgen van dien. Er zijn nogal wat kindertjes die geboren worden met hun hoofdjes in een andere positie van de normale, ambulancedwarsliggingen, er wordt te hard aan het hoofd getrokken/gedraaid, moeder is vermoeid geraakt et cetera etc. Gelukkig is het kindje is veelal volmaakt maar kent het fysieke problemen als gevolg van die bemoeilijkte ligging in de baarmoeder en/of de bevalling zelf.

Bewegingsstoornissen en leerproblemen

Niet iedereen zal het erover eens zijn maar toch is er een relatie aangetoond tussen de leercapaciteiten en de motorische vaardigheden van het individu (bron: https://goo.gl/Wl0rsu). Het probleem dat je bij jouw kind herkent, ligt lang niet altijd aan het intelligentiequotiënt van je kind. Iedereen wordt geboren met een basisintelligentie.

deprivatieIntelligent(er) worden hangt veel samen met het ontwikkelen van het zenuwweefsel. Wij noemen dat synaptogenese, myelinisatie en banen. De Duiters zeggen: “Übung macht der Meister”. Oefening baart kunst! Alles kan je leren! Maar wat als bijvoorbeeld de eerdergenoemde deprivatie het ontwikkelingsproces nu tegenwerkt?

De osteopaat richt zijn pijlen op het oplossen van deze deprivatie. Waar bevinden zich
bewegingsstoornissen? Hoe beweegt de schedel op de halswervelkolom? Hoe reageert de wervelkolom daarop? Waardoor kan het hersenweefsel zich niet goed ontwikkelen? De osteopaat kijkt naar de beweeglijkheid van de mens in alle opzichten.

Waarom blokkades niet goed zijn voor een kind

Specifiek voor de pasgeborene is het reflexmatig verloop van de motoriek. De symmetrische tonische nekreflex (STNR), de asymmetrische tonische nekreflex (ATNR) en de tonische labyrintreflex zijn reflexen welke we bij de pasgeborene zien en welke na een 4- a 5-tal maanden worden geїnhibeerd vanuit hogere hersenniveaus. De reflexen berusten op een input vanuit de hoge nek en het evenwichtsorgaan. Deze input heeft verdere invloed op de spanning van de spieren in de nek, de wervelkolom en ledematen.

Wanneer door een of andere reden (traumatische bevalling) er een disfunctie bestaat hoog in de nek of eventueel in de schedel, betekent dit een veranderde input die op zijn beurt weer leidt tot deprivatie. Hierdoor wordt het reflexmatig verloop van de motoriek te dominant en kan het kind dit reflex niet doorbreken. Er ontstaat bijvoorbeeld een voorkeursrotatie.schedel

Het lijkt het er op dat een regio waar de problematische haard zit veelal kan worden gevonden doordat de schedel op die plaats vaak een andere palpatoire modaliteit geeft; het bot voelt harder.

Hardheden kunnen op zijn beurt verklaard worden door de rol van het veneus systeem, het systeem dat verantwoordelijk is voor de afvoer van vocht en afvalstoffen uit de weefsels.

De hersenen kennen een zeer uitgebreid bloedafvoersysteem. Vocht en afvalstoffen uit het hersenweefsel worden verzameld (veneuze sinussen) alvorens ze afgevoerd worden. Begin juni dit jaar is in een belangrijk onderzoek het belang van dit systeem gepubliceerd (Structural and functional features of central nervous system lymphatic vessels).

letop

Je kunt je voorstellen dat wanneer er zich blokkades en/of beperkingen bevinden in het lichaam het moeilijker wordt om afvalstoffen af te voeren. Het zijn juist deze functionele belemmeringen die de osteopaat oplost.

Het kind moet na de geboorte al heel wat kunnen. De vraag van de osteopaat is:

  • Kan het kind het hoofdje optillen?
  • Kan het kind rollen?
  • Kan het kind zich opdrukken?
  • Kan het kind tot kruiphouding komen?
  • Kan het kind kruipen?
  • Kan het kind zich optrekken en tot stand opwippen?
  • Kan het kind beginnen met stapjes maken?

Allemaal vragen in de trant van: Is het kind volledig uitgerijpt en bestaan er functionele beperkingen? De mens beweegt. De mens beweegt dankzij een stevig skelet. De mens beweegt dankzij de spieren die daarop aangrijpen, maar vooraleer nog belangrijker: de mens beweegt op basis van een goed werkend zenuwstelsel. Die stuurt immers het gehele spierstelsel aan.

Wat scheelzien en dyscalculie met elkaar te maken kunnen hebben

Strabismus (scheelzien) is een afwijking van de stand van de ogen, waarbij beide ogen niet op hetzelfde punt gericht kunnen zijn. Pas op vijfjarige leeftijd zijn de baansystemen aangelegd die het zien met twee ogen verzorgen.

00g

Wat hoort in het normale verloop van de ontwikkeling is dat het oog zich ontwikkelt van reflexkijken (breed gezichtsveld bij een baby) tot gefocust kijken en dieptezicht in de loop van de peuter- en kleutertijd. Het kind hoort goed “scheel” te kunnen zien en de pupillen horen goed samen te kunnen trekken. Lukt dit niet, dan komt een kind niet tot cijfer- en letterherkenning.

Blokkades ter hoogte van de schedel en de romp kunnen dit ontwikkelingsproces afremmen of bemoeilijken en aanleiding geven tot dyscalculie (ook dyslexie). De juiste prikkels worden door het brein niet juist geïnterpreteerd waardoor het kind zijn vergrootglasfocus verliest.

Je kind laten controleren op fysieke beperkingen

Versterk de successpiraal! Laat je kind op fysieke beperkingen controleren! Verlaag daarmee de spanning bij het kind waardoor het makkelijker wordt kleine te realiseren stappen te nemen. Enkel op deze manier kunnen er kleine successen geboekt worden, hervindt het kind zijn plezier, herwint het zijn zelfvertrouwen en kan het rekensommen (en andere problemen) makkelijk zelfstandig oplossen.

Auteur: Bastiaan Keuning

Keuning Osteopathie

Heb je een vraag voor Bastiaan? Ga naar zijn website keuningosteopathie.nl/dyscalculie of plaats een reactie hieronder.

Deel dit bericht via Facebook, Twitter of Google+.

Comment Section

3 reacties op “Wat hebben dyscalculie en bewegen met elkaar te maken?


Door Ingrid van niekerk op 11 november 2015

Osteopathie is zeker een mooie methode. Al geloof ik erg in samenwerking bij dit soort problemen met kinesiologie. Te denken valt aan Brain gym, woordblind n leefblind, LEAP en stress release. Juist de combinatie van deze methodes doet enorm veel.


Door Bastiaan op 14 december 2015

Beste Ingrid,

Samenwerking is heel goed inderdaad! 80% van je psyche bepaalt je fysieke toestand, wordt wel eens gezegd. Een goed woord doet deugd bij het kind of bij de ouder. Een milde mobiliserende hand om het lichamelijke weefsel ‘in model’ te krijgen eveneens.

Dank voor je reactie!

Bastiaan


Door Angelique op 19 januari 2017

Beste Bastiaan,
Wat houdt dit in voor een volwassene? Alles betreffende dyscalcullie gaat alleen maar over kinderen. Wat kun je voor volwassenen betekenen?

Plaats een reactie


*